به گزارش پایگاه خبری عصرمطالبه بهبهان: در دل سرزمینی که تاریخش هزاران سال است اما فناوری موشکیاش تنها چهلوهفت سال عمر دارد داستانی شگفت شکل گرفته، داستانی که نگاه بسیاری از ناظران جهانی را به خود معطوف کرده است.
ایران با تکیه بر نسلهایی که میان دشواریها بالیدهاند توانسته است از دل محدودیتها ظرفیتهایی بیافریند که سرعت پیشرفتش گاه با معیارهای کلاسیک توسعه همخوان نیست. گویا سالهایش فشردهتر از تقویم جهان میگذرد، چنانکه چهار دههاش گاه به اندازه یک سده تجربه و آزمون جلوه میکند. همه مات و مبهوت تماشاي ايران و پيروزي اش مانده اند چگونه؟ دنيا غرق پاسخ يك سوال شده است کشوری که ریشههای فناوریاش در خاک انقلاب صنعتی تنیده شده عصری که قرنهاست موتور پیشرفت غرب را به حرکت درآورده.
آنجا، صنعت و دانش موشکی حاصل شبکهای عظیم از دانشگاهها، آزمایشگاهها و شرکتهایی است که نسل به نسل فناوری را صیقل دادهاند. تاریخ این توانمندی، امتداد طبیعی مسیری است که از کارخانههای دودآلود قرن نوزدهم آغاز شد و تا عصر فضا و محاسبات کوانتومی کشیده شد. چگونه از صنعت ٤٧ ساله ايران شكست خورد؟ حیرت انگیز است! چگونه کشوری که تنها ۴۷ سال در این مسیر گام زده، توانسته در حوزهای چنین پیچیده، حضوری قابلاعتنا داشته باشد؟ چگونه فاصله زمانی میان آغاز راه ایران و سابقه صنعتی آمریکا، چنین تفاوت شگرفی دارد اما نمودهای توان دو طرف همچنان موضوع مقایسه و تحلیلاند؟ پاسخ را باید در ترکیبی از غيرت ايرانی، فشار، خلاقیت و داغ بر دل نشسته تقابل ما باجهانیان با دستان خالی در هشت سال دفاع مقدس جستوجو کرد كه باز هم هشت سال دفاع مقدس سرانجام با پيروزي و رشادت رزمندگان در تاريخ به رشته تحرير درامد . ایران مسیر خود را نه در آرامشِ زادبوم صنعت بلکه در شرایطی پرچالش پیموده است و همین شرایط ضرباهنگی متفاوت به پیشرفت آن بخشید در برابر آمریکايي كه ادامهدهنده صنعتی است که قرنها زیرساخت و سرمایهگذاری در پشت خود دارد.
امروز جهان با شگفتی به این دو خط زمانی نگاه میکند، خطی بلند امتدادیافته از دل انقلاب صنعتی شكست خورده و سرافكنده و خطی دیگر کوتاهتر اما با شیبی تند و شتابی غیرمنتظره و خيره كننده این تقابل تاریخی حکایت پیروزی ايران و شكست امريكا است .
غزل سیاحی – فعال رسانه
انتهای پیام/
این مطلب بدون برچسب می باشد.