سلاح ما در روزهای سخت: «امید و معنا»

از صدر اسلام رسانه و رساناها(بوقچی‌ها) در هر دو اردوگاه نقش بی بدیلی را ایفا میکردند. از آن جنگی گرفته که گفتند پیامبر کشته شده تا وقتی که در یک قدمی پیروزی شد آنچه نباید می‌شد. پس باید بدانیم که خود را در برابر اخبار ایزوله کنیم تا مسموممان نکنند و شکست را به خوردمان ندهند ولی چگونه؟ در ادامه راهکارهایی برای مخاطبان آورده شده است.

به گزارش پایگاه خبری عصرمطالبه بهبهان؛ مهدی مستوی، سردبیر : در میان اخبار تلخ، شاید بپرسید: «چه باید کرد؟» پاسخ اینجاست: قدرت واقعی ما در همدلی، غرور ملی و معنا بخشی به رنج‌هاست. دشمن فقط با سلاح نمی‌جنگد؛ بلکه روی فرسایش امید ما حساب کرده است. ما باید با این شش گام، عملیات روانی او را خنثی کنیم:

1. احساست را انکار نکن| خشم و نگرانی طبیعی است. غمگین بودن را بپذیر تا بتوانی دوباره بلند شوی. امید واهی نده، واقعیت را بشناس.

2.تلاش کن، حتی در ناراحتی| مثل مادری که با بغض لالایی می‌خواند. یک لبخند ساده به دیگری، یک اقدام کوچک برای کمک، التیام‌بخش درونی است.

3.به رنجت معنا بده| نگذار درد، تو را به پوچی بکشاند. بپرس: «این رنج چه درسی برای من دارد و چه‌طور قوی و باانگیزه‌ام می‌کند برای ادامه دادن؟» رنج مدیریت‌شده، موتور محرک کارهای بزرگ است.

4. غرور ملی‌ات را حفظ کن| با خودت و دیگران مهربان باش. سرزنش و تحقیر حتی ناخواسته فروپاشی درونی را تسریع می‌کند. اما عزت نفس جمعی، پایه مقاومت است.

5. رابطه‌ها را قوی کن| قطع ارتباط یعنی آسیب‌پذیری بیشتر. یک تماس تلفنی، یک چای ساده، تو را به زندگی وصل می‌کند.

 

سخن آخر:
در روز امتحان جز دفاع از خاک راهی نیست

اهل کوفه چه گناهی کرده بودند که خدا اجازه داد، لکه‌ی ننگ قتل سید الشهدا علیه السلام تا ابد، بر پیشانی نحسشان بماند؟!

هر چه فکر می‌کنم می‌بینم تنها گناه بزرگی که این جماعت کردند و دیگران نکردند، همین بود که دو سه باری، آتش‌بسِ زودهنگام و نابجا را بر امیرالمؤمنین و امام حسن مجتبی علیه السلام تحمیل کردند.

سخن نابجا و زودهنگام از آتش‌بس کارِ امثال اشعث بود. حکایتِ گناه فوق کبیره‌ای است که جامعه‌ای را به درکه‌ی قاتل الحسین شدن فرو کشاند.

یکی از بخش های ماندگار در «چشم باد» وقایع سال ۱۳۲۰ است؛ روایت روزهایی که وطن زیر چکمه بیگانگان بود و غیرت ایرانی تنها سلاح مردم در کوچه های شهر و غیرت همین بود اشغالگر نامش اشغالگر است و در روز امتحان جز دفاع از خاک راه دیگری نیست.

نیک آموختیم در طول ۸ سال دفاع مقدس و دیدیم غیرت و مردانگی مردان ایران بالاتر از هیمنه پوشالی بسیاری از کشورها بود چرا که به گواه تاریخ دفاع آن روز رویارویی فقط با یک کشور نبود. امروز هم چنین است!

امروز نیز برخی خود را پشت این دو کشور غاصب پنهان کرده تا شاید فردای براندازی سهمی از غنائم ببرند اما باید بگوییم زهی خیال باطل.

شرف و مردانگی ایرانیان را شاید هنوز هم نشاخته‌اند که این چنین دست به تجاوز احمقانه‌ای زده‌اند.

هر کس غیرت داره روی ناموس وطن بسم‌الله
یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ
یا او سر ما به دار سازد اونگ

انتهای پیام/