ریاضیات جنگ میگوید باید ابرقدرت ها بر همه حکومت کنند اما الهیات جنگ میگوید خداوند اجازه نمیدهد کافران برا مومنان حکومت کنند
تقابل دو دکترین «آسمان-خیابان» و «تنگه-جنگ منطقهای» از منظر علوم سیاسی و ارتباطی، دشمن در پی پیادهسازی مدل «جنگ ترکیبی نسل پنجم» است. در این مدل، «خیابان» (فشار اجتماعی و فروپاشی از درون) قرار است بازوی «آسمان» (برتری هوایی و موشکی) باشد.
از صدر اسلام رسانه و رساناها(بوقچیها) در هر دو اردوگاه نقش بی بدیلی را ایفا میکردند. از آن جنگی گرفته که گفتند پیامبر کشته شده تا وقتی که در یک قدمی پیروزی شد آنچه نباید میشد. پس باید بدانیم که خود را در برابر اخبار ایزوله کنیم تا مسموممان نکنند و شکست را به خوردمان ندهند ولی چگونه؟ در ادامه راهکارهایی برای مخاطبان آورده شده است.
با نصب المان «جام زندگی» در ورودی میدان گل نرگس بهبهان، موج تازهای از مطالبهگری میان شهروندان شکل گرفته است؛ مطالبهای که بر نامگذاری رسمی این محل به «جام زندگی» متناسب با نماد تازه نصبشده و همچنین حمایت جدی مسئولان از ساخت مجسمه کیدین هوتران، پادشاه تاریخی ارجان تأکید دارد. مردم معتقدند بهرهگیری از این نمادها میتواند گامی مهم در بازآفرینی هویت کهن بهبهان و ثبت آن در سیمای شهری باشد.
آتشسوزیهای پیدرپی سایت دفع زباله بهبهان بار دیگر هوای شهر را آلوده و صبر مردم را لبریز کرده است؛ در حالی که وعده راهاندازی سایت بازیافت و لندفیل استاندارد همچنان روی زمین مانده و دستگاههای مسئول توپ را میان یکدیگر پاس میدهند.
در حالی که شهروندان بهبهان بار دیگر از آلودگی شدید ناشی از زبالهسوزی در سایت دفن زباله گلایه دارند، رئیس اداره حفاظت محیطزیست اعلام کرده است که بخش قابل توجهی از این آتشسوزیها «به دلیل خودسوزی پسماندها در محلهای دفن غیرمهندسی رخ میدهد» و موضوع بهعنوان اعلام جرم به دادستان و فرمانداری ارجاع شده است.
در این سوگواره، منتخبی از تعزیهخوانان شاخص استان خوزستان و دیگر استانها حضور دارند و هر شب یکی از مجالس فاخر تعزیه با محوریت مصائب حضرت زهرا(س) و خاندان عصمت و طهارت برگزار شد
آبان ماه برای همه بویی از باران، لطافت و مهربانی دارد. لباسهای تابستانی جای خود را به لباسهای زمستانی میدهند و بوی خاک نم خورده برای رهگذران در کوچه و خیابان آشناست.اما عدهای هستند که حوالی آبان زخم فراق رفیق پس از 10 سال برایشان تازگی میکند و دوباره به یاد آن روز و ساعت و دقیقهای میافتند که هم پایشان، هم شیفتشان را برای همیشه در تابوتی که منقش به پرچم سه رنگ ایران بود از گلزار شهدای بهبهان تا بهشت زهرا و سوار بر دلهای شکسته تشییع و به خاک سپردند.
در چهارم آبانماه ۱۳۶۲، موشک صدام بر قلب کودکیِ بهبهان فرود آمد؛ بر دفتر و تخته، بر دنیای بازی و امید. مدرسه شهید حمدالله پیروز در چشمبرهمزدنی به خاک و خون کشیده شد و دهها دانشآموز معصوم، در میان نیمکتها به دیدار آسمان رفتند. اکنون، پس از گذشت سالها، منصور شمس، یکی از بازماندگان آن روز سیاه در گفتوگویی با پایگاه خبری عصر مطالبه بهبهان، بغض فروخوردهی نسل سوختهای را روایت میکند که هنوز صدای زنگ آخر را از یاد نبرده است.